DE WITTE AAP

De NOS meldde vandaag dat café De Witte Aap in Rotterdam door internetgebruikers is verkozen tot Beste Café Ter  Wereld. Mijn Rotterdamse stamcafé! Een paar jaar geleden schreef ik een stukje voor een boek van Hugo Borst over Rotterdam. Een fragment:

(...)

Rotterdam is de wereldstad waar ik mij van nature het beste thuisvoel. Komend uit Dordrecht werkte mijn oma bij Verolme als kantinejuffrouw, en bezochten zij en mijn vader net als duizenden andere Dortenaren wekelijks de club die toen nog Feijenoord heette. Ik heb altijd meer gehad met Rotterdammers dan die gillende verwaande intens verveelde parade maffe brillen uit Amsterdam.

In Rotterdam heet mijn stamcafé de Witte Aap op de Witte de With-straat, mijn stamstraat. Marlies Dekkers heeft er een lingeriewinkel zoals God en Allah samen lingeriewinkels moeten hebben bedoeld, er staat de geweldig hotel en nimmer is een avond stappen volmaakter dan met een afsluitend bezoek aan Hung Kee (tip: hun vele geitgerechten, de dikke darm met Chinese zoute groeten of de pens met paprika in zwartebonensaus).

Nu ambieer ik op poëziefront helemaal niets en ik heb dan ook nog nooit voor mijn lol vrijwillig gedichten geschreven. Behalve die ene keer, toen ik na een nachtelijke tocht in bed bij hotel New York de slaap niet kon vatten een lofrede schreef op de Witte de Withstraat, een gedicht dat ik in dit boek met liefde citeer:

De straatste straat

Je vriendste vriend, je aapste aap
Je vroegste vroeg, je rustigste rust
Je pilste bier, je rookste rook
Je schorste schor, je drukste druk

Je hoogste hoog, haar mooiste mooi
Je schreeuwste schreeuw, je gelijkste gelijk
Het haatste haat, haar liefste lief
Je verbaasdste verbazing, je verruktste verrukking

Haar lachtste lach, haar borstste borst (2x)
Je gladste glad, je bazelste gebazel
Haar twinkelste twinkel, je laagste laag
Je drankste drank, het laatste laat

Je hungkeeste Hung Kee, hun geitste geit
Jullie zwalkste zwalk, de bizarste Bazar
Het matraste matras, haar geilste geil
O, wijfste wijf, mijn witste with