TANDENBORSTEL

Ik liep in de binnenstad gedachteloos langs een etalage van een winkel voor de erotische doe-het-zelver. Er hing een advertentie die me even mijn pas deed inhouden. Op een fleurig A4-tjes stond de aanbeveling: ‘Geef je vrouw (of man) voor Valentijnsdag een nieuwe vibrator!’ en daaronder de romantische toevoeging: ‘Je koopt toch ook wel eens een nieuwe tandenborstel?’

Tja, dat is waar. Het is een bekende economische hoofdwet: spullen slijten en moeten worden vervangen. De advertentie van de sekswinkel was een zogenaamde consumptie-impuls. De economie moet draaien, producten worden goedkoper, de levensduur gaat achteruit en de omloopsnelheid omhoog. In vroeger tijden had men voor jaren genoeg aan één tandenborstel, tegenwoordig hebben we ons laten aanpraten dat we om de zoveel maanden een nieuwe nodig hebben, omdat anders onze gebitten reddeloos verloren zijn. En dus vinden we bij de drogisterij meters tandenborstels in alle vormen en maten (hard, zacht, medium, roterende, vibrerende, je kunt het zo gek niet bedenken). Wat voor tandenborstels geldt, geldt inmiddels blijkbaar ook voor vibrators. De rest van mijn gang door de stad werd ik geplaagd door vragen als omloopsnelheid, slijtage en verkoopaantallen.

Die avond lag ik in de echtelijke sponde, met mijn laptop op schoot te zoeken naar antwoorden, terwijl mijn vrouw een boek probeerde te lezen. Ik kon het als vanouds niet laten haar voortdurend te informeren over mijn bevindingen. Wist zij bijvoorbeeld dat de gemiddelde Nederlander iedere vijf maanden een nieuwe tandenborstel koopt? Dat zijn omgerekend ruim 38 miljoen exemplaren per jaar. 

‘Fascinerend,’ mompelde mijn vrouw.

Daar staat tegenover dat er in Nederland jaarlijks meer dan een miljoen vibrators worden verkocht. Dus in acht jaar tijd is dat genoeg om de gehele vrouwelijke helft van de bevolking te voorzien. 21% van de bevolking gebruikt er regelmatig een, in de leeftijdgroep 35-54 is dat zelfs 26%.

‘Tjonge.’

De dildo bestaat al 28.000 jaar. Er is een stenen exemplaar van twintig centimeter lang gevonden bij een opgraving in Duitsland en er zijn ook Afrikaanse antieke dildo’s bekend die gemaakt zijn van kamelenmest met een coating van hars.

‘Opwindend.’ Verveeld sloeg mijn vrouw een bladzijde om. 

De eerste tandenborstels werden pas in 1750 gemaakt met dierenharen. In 1857 werd het eerste octrooi op tandenborstels gegeven, dat was twaalf jaar voor de uitvinding van de vibrator. Oorspronkelijk was dit een medisch apparaat, dat tot doel had om ‘hysterische’ vrouwen te behandelen. Hysterie was in de 19e eeuw een modeziekte voor vrouwen, een aandoening waarbij (seksuele) tekortkomingen zich uitten in nervositeit, slapeloosheid en neurotisch gedrag (tegenwoordig zijn de modetermen ‘borderline’ en ‘bipolaire stoornis’).

Artsen kwamen erachter dat zij vrouwen door genitale stimulatie - ook wel vingeren genoemd - tot een ‘paroxysme’ konden brengen, een helende ontlading. De vrouwelijke patiënten waren meestal bijzonder van deze behandeling gecharmeerd, de doktoren vonden het echter eigenlijk vervelend werk. Het duurde vaak lang eer een paroxysme was bereikt, uren waarin ze ook andere kapitaalkrachtige zieken konden helpen. 

Ik hoorde mijn vrouw zuchten.

In 1860 vond een Franse arts daarom een hogedruk-brandslang uit die op de clitoris kon worden gezet en in 1869 volgde de vibrator, een door stoom en kolen aangedreven gevaarte. Later ontwikkelde medici elektrisch aangedreven modellen, die er volgens een historicus uitzagen als iets dat een garage gebruikt om de winterbanden om de velgen te leggen. 

‘Oké, nu is het genoeg!’ zei mijn vrouw. Boos legde ze haar boek weg en ze stapte uit bed.

‘Wat ga je doen?’ vroeg ik, mijn laptop in mijn handen.

‘Wat denk je?’ zei ze, op weg naar de badkamer. Een moment later hoorde ik het monotone gebrom van haar tandenborstel.

Nieuwe column in Kijk