GROTE LIEFDE IS EEN FRANS HOTELBED

Vanaf begin januari 2008 tourden Bart Chabot, Martin Bril en ik door Nederland met onze voorstelling De Grote Liefde. Halverwege de rondgang langs theaters werd de show gecanceld wegens de gezondheidsproblemen van Martin. Een van de teksten die bij de voorbereiding wegens tijdgebrek uit het programma waren geschrapt was de volgende observatie van Martin. Als toegift:  

GROTE LIEFDE een Frans hotelbed - zo'n houten tweepersoonsledikant met een kuil in het matras, versleten lakens en in plaats van kussens zo'n dunne rol waar je allebei je hoofd op moet leggen. En zodra je igt, rol je naar elkaar toe. Ook als de een op de ene zij en de ander op de andere zij gaat liggen. Heb je twee ruggen die aan elkaar kleven. En net als je allebei in slaap dreigt te vallen, beginnen de buren te neuken. En het hoofdeinde van hun oude, houten ledikant staat aan de andere kant van de muur, precies op de hoogte van het hoofdeinde van jullie houten ledikant. En de muur is dun natuurlijk. Heel dun. Je kunt het nauwelijks een muur noemen - zo hard als het bed bij de buren kreunt en steunt en kraakt, zo hard kreunt en steunt en kraagt het ok bij jullie - het is alsof je met z'n vieren ligt te neuken. Als het eindelijk stil is bij de buren, zetten de buren aan de andere kant hun televisie aan. Heel hard.