LIEFDE GAAT DOOR DE NEUS

Vroeger, eeuwen geleden, toen ik nog studeerde, gebeurde het soms dat mijn huisgenoten en ik om het even onchristelijke als onmenselijke tijdstip van 12.00 uur in de vroege ochtend college hadden. Het was 14 minuten fietsen van ons huis naar de stad, dus als we om 11.43 uur opstonden, dan hadden we genoeg tijd om kleren aan te trekken en tanden te poetsen. Het douchen schoot er dan bij in, maar daar hadden we een oplossing voor die we ‘de middeleeuwse methode’ noemden. Net als ons voorouders in vroeger tijden bepotelden we ons met deodorant en ander geurwater om de aroma’s van onze zweetplekken te ‘overgeuren’. 

Heel soms – als we bijvoorbeeld tot 11.46 uur hadden geslapen - dan schoot ook die besprenkeling met parfum of aftershave erbij in, en verschenen we met een boeket van lichaamsodeur op college.

Inmiddels, eeuwen later, weet ik dat dit zo gek nog niet was. Er zijn veel redenen waarom mensen & dieren op elkaar vallen. ‘Vraag een pad wat schoonheid is,’ schreef de Franse schrijver Voltaire al in 1764, ‘en hij zal antwoorden dat het een vrouwtje is met twee grote ronde ogen die uit haar grote platte hoofd puilen, een gele onderbuik en een bruine rug.’

Vraag een vrouwtjesmens wat zij aantrekkelijk vindt en ze zal antwoorden dat ze valt op een krachtige, gezonde, gespierde, humoristische man met brede schouders, smalle heupen, een welgevormd (symmetrisch) gezicht en een brede kaaklijn. Als een man aan deze eigenschappen voldoet wil dat nog niet zeggen dat de vrouwtjesmens de rest van haar leven met dit ideale mensenmannetje zal willen doorbrengen, want op de lange termijn is één ding nog belangrijker dan looks: geur.

Liefde gaat door de neus, niet door de maag. Zin in seks kan bijvoorbeeld worden opgewekt door stofjes die feromonen worden genoemd, chemische goedjes die voorkomen in allerhande geurende lichaamssappen (zweet, sperma, speeksel, et cetera) en die als effect hebben dat mensen gelukkiger of meer opgewonden raken.

De biologe Jena Pincott legt in haar boek Waarom vrouwen chocola lekkerder vinden dan seks helder uit waarom wij de ene persoon aangenamer vinden ruiken dan de andere. Iemands geur verraadt namelijk zijn of haar immuunsysteem. De afgelopen decennia is er veel geschreven over onderzoeken die zijn gedaan met vrouwen (mannen) die moesten ruiken aan de bezwete T-shirts van mannen (vrouwen). Na veel van deze experimenten blijkt dat we – als we hun neus volgen en niet ons geslachtsdeel – de voorkeur geven aan partners wier immuunsysteem afwijkt van dat van ons. Oftewel: vrouwen en mannen zoeken geliefden die zich op andere wijze verdedigen tegen indringers en bacteriën dan zijzelf. Dit is op zich logisch. 

Wij hebben ons immuunsysteem gekregen van onze beide ouders. Als je vader goed is in de strijd tegen bacterie X en je moeder goed kan knokken met bacterie Y, dan is de kans groot dat jij het kan opnemen tegen beide huftertjes. Maar wanneer je ouders goed zijn in het bestrijden van dezelfde tegenstanders, dan heb je een probleem. Niet alleen mensen vallen op geliefden met een tegengesteld immuunsysteem, ook muizen, vogels, vissen en vele andere dieren zoeken hiernaar.

Er zijn echter afleiders op de weg. Het rookverbod heeft er bijvoorbeeld ook voor gezorgd dat mensen elkaar eindelijk weer eens kunnen ruiken in het café of in de club. Nicotinewalm was namelijk bij uitstek het middel om eigen geurtjes te maskeren. Net als overigens parfum, zeep, aftershave en deodorant, die ook onze natuurlijke geuren overstemmen. Dankzij al dat gesproei met lekkere stinksels gebeurde het soms dat we in bed belandden met geliefden die we eigenlijk vonden meuren. Daarom kun je je maar beter douchen dan onderspuiten met vervanggeur. Voor je partner ruikt er niets zo lekker... als jouw zweet.

(Verscheen deze maand in Kijk)