IK OMHELS JE MET DUIZEND ARMEN

Aan het slot van de roman Giph bleef de gelijknamige hoofdpersoon gedesillusioneerd achter, walgend van vrienden, vrouwen en literatuur. Vijf jaar later, bij aanvang van de roman Ik omhels je met duizend armen, heeft hij zich volledig hersteld. Zijn werk is een succes en zijn vriendin Samarinde (die al voorkwam in Gipharts debuut Ik ook van jou) is arts en wondermooi. Met enige schaamte moet Giph bekennen dat hij volmaakt gelukkig is. De enige echte aanval op zijn geluksgevoel is de dood van zijn moeder, maar godzijdank vond zij de kracht om op een weloverwogen, ja zelfs mooie manier te sterven, bijgestaan door Giph en zijn zus Phileine. Met een uitgelaten groepje ‘film fleur’ (waaronder Samarinde, Gulpje en Thijm) vertrekt hij naar het wandelaarseiland La Palma voor een korte vakantie. Een zefier van liefdesferomonen waait over het eiland. En natuurlijk loopt hier alles uit de hand. Een boek vol tragivrolijke high & lowlights, vol hilarische en liederlijke lotgevallen.

En wat vinden de recensenten van Ik omhels je met duizend armen?

‘Heel goed geschreven, met een prachtig tempo.’ Het Parool

‘Behalve heel geestig ook een heel serieus boek.’ Henk Spaan in Het Parool

‘Spraakmakend boek… Ronald Giphart weet hoe je een roman schrijft… De moeder van Giph lijdt aan een fatale spierziekte en kiest welbewust en opgewekt voor euthanasie. Dat verhaal is autobiografisch en zou tot sentimenteel gesnotter kunnen leiden, maar niks van dat al. Hij vertelt het ziekteproces en de dood van zijn moeder met een liefdevolle humor, die niet gemaak is of geforceerd, maar eerlijk. Vooral in de dialogen toont Giphart de veelzijdigheid van zijn talent… Hij bedient in Ik omhels je met duizend armen een breed lezerspubliek. De Giphartse woordgrappen zijn niet van de lucht… Het sterkst van dit boek is dat Ronald Giphart spanning en dreiging in het verhaal brengt als Giph zijn moeder moet gaan helpen (…). Tegenover de ‘moederdienst’ die Giph en Phileine op zich nemen, krijgen de losse flodders over seks ineens een scherp kader.' Algemeen Dagblad (beoordeeld met vier sterren)

‘Wat een geweldig boek. Het was altijd al heel leuk, maar nu krijgt je werk ook nog diepte, onder andere door de beschrijving van de euthanasie van je moeder. Gefeliciteerd.’ Barend & Van Dorp

‘Hoogtepunt van de literaire herfst.’ Playboy

‘Eindelijk! Was Giph eerst nog een hijgende student die zich alleen voor literatuur en seks interesseerde, nu is hij volwassener en serieuzer. De typische Giphart-humor is gelukkig gebleven.’ AvantGarde (vier sterren)

‘Dit alles wordt verteld op Gipharts welbekende toon, lichtvoetig, springerig, vol woordvondsten en flauwe grappen waar je eigenlijk niet om zou moeten lachen, maar waar je toch voor valt. De timing hapert zelden. Elke zin heeft ritme, alles heeft de schwung van dat vitale, aanstootgevende geluk van zijn figuren, en je kunt er al met al niet onderuit dat dit toch op de een of andere manier literatuur is.’ NRC Handelsblad

Bestel bij bol.com